Biodiverse droomtuin in Amersfoort

Via-via kom je nog eens ergens en dat is hoe het soms loopt. Daar mag ik blij mee zijn, een leuke klantenkring! Zodoende hebben we op dit adres een jaar eerder al de voortuin gedaan. Dat was wederzijds goed bevallen en nu is de achtertuin aan de beurt.

In dit geval is de tuin een erfenis van de vorige bewoner. Uiteraard zijn er in de tussentijd wel enkele planten in en uit gegaan. Maar structureel ligt de oude tuin er nog en die is gewoon in gebruik genomen. Aan mij de schone taak om hier na 14 jaar de gewenste droomtuin in te creëren.

Tijdens het intake gesprek vertelt de klant dat ze de dag begint met een rondje in de tuin en ze s’avonds wel eens in de tuinbank gaan liggen om naar de vleermuizen te kijken. Of dat ze het scherpe vermogen hebben om een Oehoe (uil) met zijn geweldige camouflage in de boom te ontdekken. Voor mij is dat fantastisch om te horen want dan weet ik dat ze straks heel veel plezier gaan beleven aan de nieuwe TUIN!

Dit is onze begin situatie: Veel tegels, heel veel tegels.
Nu had ik bij toeval een andere klant in Amersfoort al in de planning staan waarbij we tegels nodig hadden. In plaats van betaald afvoeren naar de stort, ben ik als mijn eigen tegeltaxi in Amersfoort aan het werk gegaan en hebben we de tegels opnieuw gebruikt. Hoppa!

tuinontwerp voor biodiverse droomtuin in amersfoort

Heel eerlijk: Ik vind het altijd wel een ontwerp handicap, een lounge bank. Ze zijn zo lomp, haaks en massief. Je zit dan qua vorm ook vast aan een haakse hoek. De rugleuning is dicht, dus het ontneemt zicht op alles dat er achter ligt. Een losse stoel kan je nog even draaien of verzetten om een andere hoek van de tuin te bezien. Maar dit is een statische opstelling. Ik heb de bank zo ver als mogelijk diep de tuin in gewerkt. Dit heb ik gedaan om ruimte te creëren zodat ik de bank vanuit de woonkamer ook zoveel als mogelijk aan het zicht kan onttrekken. Een mooie bijkomstigheid is dat je achterin de tuin ook meer van de schaduw kan genieten in deze zonnige tuin. Het pad komt vervolgens voort uit een logische loop.

De appelboom is een Limburgse bellefleur, maar deze draagt niet zo goed meer en is al jaren niet onderhouden. Daarom begint de aanleg van deze tuin met snoeiwerk. Primair snoeien we deze appelboom om weer wat structuur in de boom te krijgen. En dan gaan we op een later moment weer op vruchtzetting snoeien.

De aanwezige tegels gaan we natuurlijk ook herbruiken. En ik wist dat de tegels iets gelig waren. Maar zo geel…. ik moest mij ook wel even achter den oren krabben.

Gelukkig zaten er ook wat verdwaalde grijze tegels tussen en enkele die in transitie waren, dat alles maakte het tot een gemêleerd partijtje. Zonder daar een dambord van te maken hebben we er een leuk spel van gemaakt. En als de zon dan gaat schijnen en het spel van zon en schaduw zich openbaart, dan wordt ik heel blij. Wat een geluk: Hoe spontaan iets, dat niet perse een gelukje was, in zijn kracht is komen te staan. Dit is toch genieten!?

Een fijn zitje voor het kopje koffie in de ochtend en de laatste zonnestraaltjes. Maar zomers, midden op de dag, is het hier echt te heet.

Biodiversiteit is voor mij een breder begrip dan de goed te promoten dieren met een hoge aanbaarheidsfactor. Het gaat ook over het onzichtbare bodemleven, een duizendpoot, een oorwurm en een naaktslak. Het is een eco-systeem van eten-en-gegeten worden, dus het een kan niet zonder de ander. Daarom probeer ik -waar het kan- ook de ruimte te vinden om daar iets voor in te richten. Door wat reliëf te creëren konden we een stapelmuurtje van oude stoeptegels maken. Met daarin wat mooie donkere vochtige plekken als schuilplaats voor de amfibieën, pissebedden etc. En van ons snoeiafval hebben we wat hoopjes gemaakt om langzaam te laten verteren.#doodhoutleeft Uiteindelijk gaat het mij hier om schimmelvorming, maar tot die tijd zijn het de geleedpotigen die hier mogen wonen!

In deze tuin maken we het bestraatte oppervlakte niet groter dan noodzakelijk. Want een gesloten bestratingsmateriaal maakt het voor regenwater niet makkelijk om in de grond weg te zakken. Voor het pad kiezen we hier dan ook voor een grindsoort tegen regenwateroverlast. Zo verdwijnt regenwater niet in het riool en komt het beschikbaar voor onze tuin, het grondwater en uiteindelijk voor ons eigen drinkwater.

Dit toch het mooiste hoofdstuk, de TUIN compleet maken met planten. Oogstrelend voor de mens en een feestje voor de dieren.

En dan wel veel aandacht voor de gevleugelde vriendjes met een hoge aaibaarheidsfactor.

Een half jaar na aanplant, medio September, was ik terug in deze TUIN in Amersfoort voor de verlate zomersnoei van de appel boom. De plantjes zijn lekker gegroeid. De klant heeft ze heerlijk verzorgd en dat vertaald zich in deze mooie plaatjes. Het is een waar genot en een resultaat waar we allen heel blij mee zijn.

Bij deze wil ik de opdrachtgevers bedanken voor deze leuke opdracht en de fijne samenwerking, de paaseitjes etc en etc 🙂

ps. In deze tuin kwam ik op het idee om een blog te schijven over het snoeien van een appelboom. Die lees je hier