Een TUIN met een invalshoek als uitkomst

Hey Jerry,
Ik zie allemaal toffe tuinen voorbij komen. Nu ligt die van ons na een fikse verbouwing aardig in puin en wij zouden we hier graag mee aan de slag willen. En toen moest ik aan jou denken. We zijn heel erg zoekende nog in wat we willen, en staan dan ook open voor advies en een hele frisse blik. Wij merken zelf dat wij de tuin heel blokkerig indelen en de creativiteit op dat vlak echt missen. Heb jij binnenkort tijd om te kijken of dit wellicht iets voor jou is?
Mvrgr.

Het is ook lastig. Die kliko’s wil je niet zien, je wenst een beetje privacy tov het dakterras van de buren. Natuurlijk wil jezelf ook op je favoriete plekje kunnen zitten. Veel groen en bloemen, veel gezellige bloemen. En dan altijd het dillema: “Waar laat je de fietsen?”

En je wil ook niet dat (wederom) een bouwwerk dominant in de tuin aanwezig is. Vanuit de woonkamer niet, en ook niet als je op het terras zit om van je TUIN te genieten!…. Hoe geef je zo’n complexe vraag op een simpele wijze vorm?

In de basis is deze stadsTUIN omgeven door allerlei verschillende hoogtes en lijnen. Erf afscheidingen, schuren, daklijsten, dakterrassen,… daar wil ik op de eerste plaats rust in creëren.

De schuur wordt geplaats op de minst waardevolle plek. En door hem te laten aansluiten op de garage van de buren, zijn we al 1 stoorzender kwijt. Deze schuur moet niet groter worden dan noodzakelijk en het zicht niet blokkeren vanuit de woonkamer. Hier is de diagonale lijn geboren die in het ontwerp doorgevoerd is.

De consequent doorgevoerde diagonaal neemt je mee de TUIN in. Of je nu vanuit de poort de TUIN binnenstapt of aan de eetkamer tafel zit. De diagonaal creëert ruimte en diepte.
Het lijnenspel lijkt nu wat strak… straks dansen de bladeren in de wind en breken de overhangende vaste planten de overgang tussen terras en border.

Vanuit huis is er direct contact met het groen door zicht op de eerste border. In deze border staat een grote (aanwezige) sering en die belet het volledige zicht op het schuurtje en het 2e terras. Dit tweede terras is heeft zo zijn eigen charme, zoals de warme muur met de gewenste zitplek in het allerlaatste avondzonnetje.

Voor de bestrating worden gebruikte klinkers gemixd met belgische porfier keien. We brengen enkele banen in om de oppervlakte (de massa) te breken. Anders zou het zo saai worden. Te gelijker tijd creëren deze banen het lijnenspel die je blikveld van voor naar achter de TUIN in meeneemt. Een helder spel, geen overdaad. De planten, die moeten straks de aandacht krijgen. De bestrating is dienend.

Er zit een hoogte verschil van ruim 25 cm in de tuin. Gemeten van de achter- naar de poortdeur. Op een logische breeklijn in de tekening vangen we dit hoogte verschil op met een dubbele trede. Lekker gemetseld met de belgische steen. Naar mijn idee, ziet het er te gek uit. Gelukkig loopt deze ook lekker.


Op marktplaats heeft de klant een mooie nieuwe poortdeur gevonden. Deze is een stuk breder dan zijn voorganger. En dat is super fijn in zo’n krappe steeg. Nu kan je veel prettiger de TUIN in en uit met de fiets aan de hand. Omdat deze deur iets meer ruimte nodig heeft heb ik een deel van de betonschutting afgebroken en opnieuw geplaatst. En van de oude poortdeur heb ik een passtuk gezaagd voor een ontbrekend deel. Nu is de achterzijde van de tuin netjes omsloten. De schutting laten we nog begroeien, dus dat wordt straks ook een rustig groen aanzicht.

En dan de uitdaging om de nieuwe schuur mooi in lijn te krijgen met de schuur van de buren. Het raam hebben we mooi van marktplaats weten te halen. Een deur was een grotere uitdaging, dus die hebben we zelf maar gemaakt. Misschien achteraf wel zo mooi zo, meer dan tevreden 🙂

Als de temperaturen in het najaar zakken en er weer wat regen uit de lucht mag vallen, dan gaan we aan de beplanting werken!